Coca-cola

Chyba każdy z nas pił ją choć raz w życiu, niektórzy nie wyobrażają sobie bez niej dnia. Tylko czy na pewno wiemy, co pijemy?

Skład:

• woda - ok. 89%
• cukier - przede wszystkim sacharoza, choć w wersjach light znajdziemy słodziki: aspartam oraz acesulfam K
• dwutlenek węgla (E290) - zapewnia musujący charakter, orzeźwia
• karmel amoniakalno-siarczynowy (E150d) - barwnik, odradza się częste spożywanie ze względu na zaburzenia perystaltyki jelit, rozwolnienie czy nadpobudliwość
• kwas ortofosforowy (E338) - regulator kwasowości, upośledza wchłanianie wapnia, żelaza i magnezu
• aromaty - podobno wszystkie naturalne
• kofeina - ma pozytywnie wpływać na nastrój, w rzeczywistości naprawdę usuwa zmęczenie i polepsza koncentrację, choć wpływa niekorzystnie na pamięć długotrwałą oraz zwiększa uczucie lęku i niepokoju

Wartości odżywcze (w 100 ml):
42 kcal (180 kJ)
białko - 0 g
węglowodany - 10,6 g
w tym cukry - 10,6 g
tłuszcz - 0 g
w tym kwasy tłuszczowe nasycone - 0 g
błonnik - 0 g
sód - 0 g
kofeina - 10-12 mg

Jak organizm reaguje na Coca-colę?

Przede wszystkim, na początku gwałtownie rośnie poziom cukru we krwi (tutaj pisałam już o skutkach spożycia takiej ilości cukru). Wzrasta więc produkcja insuliny. Nie wymiotujemy, ponieważ kwas ortofosforowy niweluje słodki smak cukru. Kofeina zaczyna działać, nie jesteśmy już senni. Po kilkudziesięciu minutach poziom cukru spada, już nie jesteśmy pod wpływem kokainy, więc czujemy się źle, jesteśmy rozdrażnieni. I tracimy cenne składniki odżywcze (wypłukiwane przez napój): cynk, magnez, wapń.

Czym może się skończyć picie dużych ilości Coca-coli?
Picie tego napoju może powodować choroby układu krwionośnego - miażdżycę, nadciśnienie tętnicze, arytmię serca. Duża ilość cukru grozi otyłością oraz cukrzycą czy próchnicą. Ponadto mogą nas dotknąć: problemy z mięśniami, kruchość kości, nudności, bóle głowy, drżenie rąk.

Acesulfam K - E950

Acesulfam K, zwany także acesulfamem potasowym, należy do substytutów cukru. Jest on ok. 150 razy słodszy od sacharozy i bezkaloryczny.

Jest odporny na wysokie temperatury, przez co możemy go spotkać w różnego rodzaju wypiekach (np. w chlebie czy w ciastach).

Daje szybkie uczucie słodkiego smaku, choć w większych ilościach pozostawia gorzki, metaliczny posmak - aby go zagłuszyć, dodaje się do niego inne słodziki.

Wzmacnia smak i zapach potraw.
Dodawany jest do: produktów "light", gum do  żucia, dżemów, galaretek, deserów, ciast, wafli, chlebów, sosów.

Nie jest metabolizowany w organizmie - jest wydalany w postaci niezmienionej - przez co jest uznawany za nieszkodliwy. Niekoniecznie słusznie, gdyż uszkadza DNA prowadząc do powstania wad materiału genetycznego.

Amerykańska Agencja ds. Żywności i Leków (FDA) oraz Komisja Europejska zarejestrowały acesulfam K i dopuściły do handlu, jednak jego obecność musi być zaznaczona na etykiecie. Niektórzy naukowcy nie zgadzają się jednak z wynikami badań przekonując, że nie zostały one przeprowadzone prawidłowo.
Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ustaliła maksymalną dzienną dawkę acesulfamu K (niezagrażającą zdrowiu) wynoszącą ok. 9 mg (do 15 mg) na kilogram masy ciała.
Przedawkowanie może skutkować nowotworami płuc czy piersi, białaczką, chorobami układu nerwowego.